บทนำ
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
บท 1
ต่อหน้าคนทั้งมหาวิทยาลัย เขาเป็นทั้งเดือนมหาวิยาลัยสุดหล่อ โปรไฟล์ดี รอยยิ้มของเขาแทบจะทำให้ผู้หญิงตบตีกัน รุ่นพี่วิศวะ สาขาคอมพิวเตอร์ปีสี่ ลูกครึ่ง ไทย-ญี่ปุ่น “เซย์จิ” คนเจ้าชู้ที่นิ่งเงียบ เรียบร้อย แต่ใครจะรู้ว่าภายในของเขา ไม่ต่างกับซาตานตัวร้าย ที่คอยจ้องจะกลืนกินทุกคนที่กล้าขัดใจเขา โดยเฉพาะเธอ….
“วันนี้มาที่คอนโดตอนหกโมงเย็น อย่ามาสายล่ะ”
นั่นเป็นคำสั่งที่ “มะนาว” ไม่กล้าขัด เพราะเธอเคยลองดีกับซาตานในคราบเจ้าชายคนนี้มาแล้ว และทำให้เธอถึงกับลืมไม่ลงเลยทีเดียว..…
คอนโดหรู
ตึง!
“อื้อ…. คุณเซย์….อ๊า เบาหน่อยค่ะ อย่าใจร้อน ฉันยังไม่ได้เก็บกระเป๋า”
“อย่ามาเรื่องมาก ฉันไม่ชอบคนขัดใจ เธอก็รู้ดีไม่ใช่เหรอ”
“อย่าฉีกอีกนะคะ! ฉัน… จะไม่มีเสื้อใส่แล้ว”
เธอพูดเมื่อเห็นเซย์จิ ทำท่าจะดึงเสื้อนักศึกษาของเธอออก เขามักจะอารมณ์รุนแรง ก้าวร้าวและดุดันอยู่เสมอ เวลาอยู่บนเตียง
แควก!
เฮือก….
“ขาดก็ขาดไปสิ ฉันซื้อให้ใหม่อีกสิบชุดยังได้เลย”
“แต่ อ๊าาา ซี้ดดด….”
ไม่ทันไรชุดนักศึกษาก็ถูกเขากระชากออกไป แม้แต่บราที่สวมอยู่ก็ถูกรูดตามไป ยังไม่ทันแกะตะขอด้วยซ้ำ เขาดึงขึ้นบนศีรษะและโยนทิ้งอย่างไม่ใยดี และพุ่งเข้าหาหน้าอกของเธอที่เต่งตึงรอมือและลิ้นของเขาอยู่
“อ๊าา…คุณเซย์”
เสียงลิ้นที่โลมเลียไปทั่วยอดอกสีหวาน สลับกับอีกมือที่เคล้นหน้าอกอีกข้างซึ่งใหญ่ซ่อนรูป ต่างกับทีเห็นในเวลาปกติ ซึ่งเรื่องนี้ไม่มีใครรู้นอกจากเขา เพราะเธอเป็นผู้หญิงของเขา ใช่แล้ว… แต่เขากลับไม่ใช่ผู้ชายของเธอ
ตุบ!
“อ๊ะ…คุณเซย์ ให้ฉันอาบน้ำก่อน อ๊ะ!”
“ไม่ต้อง ฉันทนไม่ไหวแล้ว”
“แต่ว่า…อื้อ อ๊าาา”
“กางขาออก! อย่าให้พูดซ้ำนะมะนาว ไม่อย่างนั้นคืนนี้ไม่ได้ออกจากห้องนี้ไปแน่”
มะนาวขาสั่น แต่ก็ยอมให้เขาทำตามใจ เมื่อนิ้วมือเรียวเริ่มสอดเข้าไปใต้กางเกงในตัวจิ๋ว ที่ปกปิดเนินสาวเอาไว้ถูกรูดออกมา พร้อมกับมีน้ำไหลเยิ้มติดมาเล็กน้อย ก็ทำให้เซย์จิ ถึงกับแสยะยิ้มออกมา
“ทำเป็นเล่นตัว แต่ดูนี่สิ เยิ้มขนาดนี้ยังจะมาปากแข็งอีก อาาา…น้ำของเธอนี่มัน กลิ่นดีจริง ๆ”
“อย่านะ!”
เขาดึงกางเกงตัวจิ๋วนั่นขึ้นไปดม ใครจะเชื่อว่าเดือนมหาลัยอย่างเขา ดีกรีหนุ่มหล่อติดอันดับหนึ่งแบบไร้คู่แข่งมาสี่ปีซ้อนอย่าง “ภัคนัย” หรือเซย์จิ จะชอบดมกางเกงในของเด็กเนิร์ดรุ่นน้อง ที่เรียนต่างคณะอย่าง “จิรวรรณ” หรือมะนาว ซึ่งชื่อและบุคลิกของเธอ ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง
“อ๊าา…คุณเซย์ เบาหน่อย อ๊าาา”
“เสียวก็ครางดัง ๆ อย่ามาทำเล่นตัว บิดเร่าขนาดนี้ ดูยังไงเธอก็ชอบ แม่งเอ๊ยย…น้ำหวานนี่มัน อร่อยชะมัดเลยให้ตายเถอะ”
แค่เห็นน้ำหวานที่ไหลตามซอกนิ้วออกมา เขาก็ทนไม่ไหว จนต้องก้มลงไปชิม ลิ้นร้อนเริ่มความหาและกระดิกรัวไปทั่ว มะนาวสั่นสะท้านและเสียวซ่าน ใช่ว่าเธอจะไม่มีความรู้สึกกับเขาซะเมื่อไหร่กันล่ะ มีใครบ้างที่ถูกเซย์จิเล้าโลมขนาดนี้ แล้วยังจะทนได้ กี่คนที่หวังอว่าจะได้มานอนบิดเร่าครางกระเส่าสักครั้งเหมือนกับเธอในตอนนี้ เพียงแต่ว่าเขาเลือกเธอ คนอื่นจึงไม่มีสิทธิ์
“อ๊าา ซี้ดด….อ๊าาา”
มะนาวรู้สึกร้อนไปทั้งตัว เมื่อปากของเซย์จิ ดูดและโลมเลียทุกอย่าง กลางร่องสวาทที่เต็มไปด้วยน้ำหวาน เขากลืนเข้าไปโดยไม่รู้สึกรังเกียจเลยสักนิด เพราะรู้ดีว่าผู้หญิงคนนี้ ปลอดภัยสำหรับเขา
“ไม่นะ อ๊าา!!!”
เมื่อถูกกระตุ้นมาก ๆ มีเหรอที่มะนาวจะไม่เสร็จ เธอไม่เคยต้านทานเสน่ห์ร้าย และเซ็กซ์ที่เร่าร้อนของเซย์จิได้เลยแม้แต่ครั้งเดียว
“นี่ยัยตัวเล็ก อย่ามัวแต่เสียวอยู่คนเดียว หน้าแดงเป็นกุ้งเชียวนะ เสร็จแล้วละสิ มานี่ลุกขึ้นมาจัดการให้ฉันด้วย”
เขาดึงเธอที่เปลือยเปล่าขึ้นมา และเริ่มปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาและกางเกงที่เหลือของตัวเองออก อาวุธประจำกายของเขา มีแต่เธอเท่านั้นที่จะได้เห็นมันชัดและใกล้ขนาดนี้
“มานี่สิมะนาว จัดการให้ฉันที เร็วเข้า”
มะนาวได้แต่ทำตามที่เขาสั่ง เธอขยับตัวและเริ่มใช้มือนุ่มประคองแท่งร้อนที่เริมแข็งสู้มือ รูดขึ้นลงช้า ๆ จนทำให้เซย์จิครางออกมา เขาจับศีรษะเธอและกดเข้ามาเชิงบังคับ มะนาวรู้ดีว่าเขาไม่ได้ต้องการแค่มือ
“จัดการสิมะนาว อาา…. แบบนั้นแหละคนดี อูยยย เสียวมาก อุ่นมา อาา…เสียวฉิบหายเลย”
แต่ทว่า… เสียงครางของเขา กลับทำให้มะนาวรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัว และร้อนเร่าราวกับถูกไฟแผดเผาจากข้างใน เธอเองก็ต้องการเขา แค่เวลานี้เท่านั้น ที่จะได้อยู่เหนือกว่าผู้หญิงทุกคน ที่จ้องเขาตาเป็นมัน
“อาาา….ซี้ดดด อูยย ไม่ไหวแล้ว เสียวมากเลย พอแล้วมะนาว เดือนนี้ฉีดยาคุมแล้วใช่มั้ย”
“ค่ะ”
มะนาวตอบเขาไป การที่ทำแบบนี้เพราะเซย์จิรู้ว่า มะนาวแพ้ถุงยางอนามัย แม้ว่าจะเปลี่ยนหลายแบบ แต่ก็ไม่ช่วยอะไร เขาจึงเปลี่ยนมาให้เธอฉีดยาคุมแทน จะได้ไม่ต้องเสียเวลาซื้อถุงยาง
“อ๊ะ!”
เซย์จิก้มลงที่หว่างขาอ่อน เพื่อเปิดทางร่องสวาทของเธออีกครั้ง เขาต้องทำให้แน่ใจว่าเธอจะไม่เจ็บ เพราะขนาดและความยาวของเขา ทำให้คนตัวเล็กนี่เกือบตายคาอกมาหลายครั้งแล้ว แต่ก็อดไม่ได้ที่จะทำ เพราะสีหน้าของมะนาว เวลาที่ถูกเขาจับขย่มบนเตียง มันทำให้เขารู้สึกดีที่สุด
“อ๊าาา…คุณเซย์”
“อูยยย…เสียวมากเลย เข้ามากี่ทีก็เสียว แม่งเอ๊ย! แน่นฉิบหายเลย อาาา…”
บทล่าสุด
#140 บทที่ 140 ตอนที่ 140 วันแห่งความสำเร็จ และ จุดเริ่มต้น (ตอนจบ)
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#139 บทที่ 139 ตอนที่ 139 มาแรงแซงทางโค้ง
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#138 บทที่ 138 ตอนที่ 138 พี่เริ่มเขินแล้วนะ
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#137 บทที่ 137 ตอนที่ 137 งานเลี้ยงฉลอง
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#136 บทที่ 136 ตอนที่ 136 ได้แฟนหรือได้พ่อมากันแน่
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#135 บทที่ 135 ตอนที่ 135 เซอร์ไพรส์เกินไปแล้ว
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#134 บทที่ 134 ตอนที่ 134 แกมาที่นี่ได้ยังไง
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#133 บทที่ 133 ตอนที่ 133 ทำไมถึงหักหลังฉัน!
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#132 บทที่ 132 ตอนที่ 132 นี่มันอะไรกัน!
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#131 บทที่ 131 ตอนที่ 131 ยังไม่ถึงเวลาที่ต้องพูด
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













