บทนำ
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
บท 1
ต่อหน้าคนทั้งมหาวิทยาลัย เขาเป็นทั้งเดือนมหาวิยาลัยสุดหล่อ โปรไฟล์ดี รอยยิ้มของเขาแทบจะทำให้ผู้หญิงตบตีกัน รุ่นพี่วิศวะ สาขาคอมพิวเตอร์ปีสี่ ลูกครึ่ง ไทย-ญี่ปุ่น “เซย์จิ” คนเจ้าชู้ที่นิ่งเงียบ เรียบร้อย แต่ใครจะรู้ว่าภายในของเขา ไม่ต่างกับซาตานตัวร้าย ที่คอยจ้องจะกลืนกินทุกคนที่กล้าขัดใจเขา โดยเฉพาะเธอ….
“วันนี้มาที่คอนโดตอนหกโมงเย็น อย่ามาสายล่ะ”
นั่นเป็นคำสั่งที่ “มะนาว” ไม่กล้าขัด เพราะเธอเคยลองดีกับซาตานในคราบเจ้าชายคนนี้มาแล้ว และทำให้เธอถึงกับลืมไม่ลงเลยทีเดียว..…
คอนโดหรู
ตึง!
“อื้อ…. คุณเซย์….อ๊า เบาหน่อยค่ะ อย่าใจร้อน ฉันยังไม่ได้เก็บกระเป๋า”
“อย่ามาเรื่องมาก ฉันไม่ชอบคนขัดใจ เธอก็รู้ดีไม่ใช่เหรอ”
“อย่าฉีกอีกนะคะ! ฉัน… จะไม่มีเสื้อใส่แล้ว”
เธอพูดเมื่อเห็นเซย์จิ ทำท่าจะดึงเสื้อนักศึกษาของเธอออก เขามักจะอารมณ์รุนแรง ก้าวร้าวและดุดันอยู่เสมอ เวลาอยู่บนเตียง
แควก!
เฮือก….
“ขาดก็ขาดไปสิ ฉันซื้อให้ใหม่อีกสิบชุดยังได้เลย”
“แต่ อ๊าาา ซี้ดดด….”
ไม่ทันไรชุดนักศึกษาก็ถูกเขากระชากออกไป แม้แต่บราที่สวมอยู่ก็ถูกรูดตามไป ยังไม่ทันแกะตะขอด้วยซ้ำ เขาดึงขึ้นบนศีรษะและโยนทิ้งอย่างไม่ใยดี และพุ่งเข้าหาหน้าอกของเธอที่เต่งตึงรอมือและลิ้นของเขาอยู่
“อ๊าา…คุณเซย์”
เสียงลิ้นที่โลมเลียไปทั่วยอดอกสีหวาน สลับกับอีกมือที่เคล้นหน้าอกอีกข้างซึ่งใหญ่ซ่อนรูป ต่างกับทีเห็นในเวลาปกติ ซึ่งเรื่องนี้ไม่มีใครรู้นอกจากเขา เพราะเธอเป็นผู้หญิงของเขา ใช่แล้ว… แต่เขากลับไม่ใช่ผู้ชายของเธอ
ตุบ!
“อ๊ะ…คุณเซย์ ให้ฉันอาบน้ำก่อน อ๊ะ!”
“ไม่ต้อง ฉันทนไม่ไหวแล้ว”
“แต่ว่า…อื้อ อ๊าาา”
“กางขาออก! อย่าให้พูดซ้ำนะมะนาว ไม่อย่างนั้นคืนนี้ไม่ได้ออกจากห้องนี้ไปแน่”
มะนาวขาสั่น แต่ก็ยอมให้เขาทำตามใจ เมื่อนิ้วมือเรียวเริ่มสอดเข้าไปใต้กางเกงในตัวจิ๋ว ที่ปกปิดเนินสาวเอาไว้ถูกรูดออกมา พร้อมกับมีน้ำไหลเยิ้มติดมาเล็กน้อย ก็ทำให้เซย์จิ ถึงกับแสยะยิ้มออกมา
“ทำเป็นเล่นตัว แต่ดูนี่สิ เยิ้มขนาดนี้ยังจะมาปากแข็งอีก อาาา…น้ำของเธอนี่มัน กลิ่นดีจริง ๆ”
“อย่านะ!”
เขาดึงกางเกงตัวจิ๋วนั่นขึ้นไปดม ใครจะเชื่อว่าเดือนมหาลัยอย่างเขา ดีกรีหนุ่มหล่อติดอันดับหนึ่งแบบไร้คู่แข่งมาสี่ปีซ้อนอย่าง “ภัคนัย” หรือเซย์จิ จะชอบดมกางเกงในของเด็กเนิร์ดรุ่นน้อง ที่เรียนต่างคณะอย่าง “จิรวรรณ” หรือมะนาว ซึ่งชื่อและบุคลิกของเธอ ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง
“อ๊าา…คุณเซย์ เบาหน่อย อ๊าาา”
“เสียวก็ครางดัง ๆ อย่ามาทำเล่นตัว บิดเร่าขนาดนี้ ดูยังไงเธอก็ชอบ แม่งเอ๊ยย…น้ำหวานนี่มัน อร่อยชะมัดเลยให้ตายเถอะ”
แค่เห็นน้ำหวานที่ไหลตามซอกนิ้วออกมา เขาก็ทนไม่ไหว จนต้องก้มลงไปชิม ลิ้นร้อนเริ่มความหาและกระดิกรัวไปทั่ว มะนาวสั่นสะท้านและเสียวซ่าน ใช่ว่าเธอจะไม่มีความรู้สึกกับเขาซะเมื่อไหร่กันล่ะ มีใครบ้างที่ถูกเซย์จิเล้าโลมขนาดนี้ แล้วยังจะทนได้ กี่คนที่หวังอว่าจะได้มานอนบิดเร่าครางกระเส่าสักครั้งเหมือนกับเธอในตอนนี้ เพียงแต่ว่าเขาเลือกเธอ คนอื่นจึงไม่มีสิทธิ์
“อ๊าา ซี้ดด….อ๊าาา”
มะนาวรู้สึกร้อนไปทั้งตัว เมื่อปากของเซย์จิ ดูดและโลมเลียทุกอย่าง กลางร่องสวาทที่เต็มไปด้วยน้ำหวาน เขากลืนเข้าไปโดยไม่รู้สึกรังเกียจเลยสักนิด เพราะรู้ดีว่าผู้หญิงคนนี้ ปลอดภัยสำหรับเขา
“ไม่นะ อ๊าา!!!”
เมื่อถูกกระตุ้นมาก ๆ มีเหรอที่มะนาวจะไม่เสร็จ เธอไม่เคยต้านทานเสน่ห์ร้าย และเซ็กซ์ที่เร่าร้อนของเซย์จิได้เลยแม้แต่ครั้งเดียว
“นี่ยัยตัวเล็ก อย่ามัวแต่เสียวอยู่คนเดียว หน้าแดงเป็นกุ้งเชียวนะ เสร็จแล้วละสิ มานี่ลุกขึ้นมาจัดการให้ฉันด้วย”
เขาดึงเธอที่เปลือยเปล่าขึ้นมา และเริ่มปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาและกางเกงที่เหลือของตัวเองออก อาวุธประจำกายของเขา มีแต่เธอเท่านั้นที่จะได้เห็นมันชัดและใกล้ขนาดนี้
“มานี่สิมะนาว จัดการให้ฉันที เร็วเข้า”
มะนาวได้แต่ทำตามที่เขาสั่ง เธอขยับตัวและเริ่มใช้มือนุ่มประคองแท่งร้อนที่เริมแข็งสู้มือ รูดขึ้นลงช้า ๆ จนทำให้เซย์จิครางออกมา เขาจับศีรษะเธอและกดเข้ามาเชิงบังคับ มะนาวรู้ดีว่าเขาไม่ได้ต้องการแค่มือ
“จัดการสิมะนาว อาา…. แบบนั้นแหละคนดี อูยยย เสียวมาก อุ่นมา อาา…เสียวฉิบหายเลย”
แต่ทว่า… เสียงครางของเขา กลับทำให้มะนาวรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัว และร้อนเร่าราวกับถูกไฟแผดเผาจากข้างใน เธอเองก็ต้องการเขา แค่เวลานี้เท่านั้น ที่จะได้อยู่เหนือกว่าผู้หญิงทุกคน ที่จ้องเขาตาเป็นมัน
“อาาา….ซี้ดดด อูยย ไม่ไหวแล้ว เสียวมากเลย พอแล้วมะนาว เดือนนี้ฉีดยาคุมแล้วใช่มั้ย”
“ค่ะ”
มะนาวตอบเขาไป การที่ทำแบบนี้เพราะเซย์จิรู้ว่า มะนาวแพ้ถุงยางอนามัย แม้ว่าจะเปลี่ยนหลายแบบ แต่ก็ไม่ช่วยอะไร เขาจึงเปลี่ยนมาให้เธอฉีดยาคุมแทน จะได้ไม่ต้องเสียเวลาซื้อถุงยาง
“อ๊ะ!”
เซย์จิก้มลงที่หว่างขาอ่อน เพื่อเปิดทางร่องสวาทของเธออีกครั้ง เขาต้องทำให้แน่ใจว่าเธอจะไม่เจ็บ เพราะขนาดและความยาวของเขา ทำให้คนตัวเล็กนี่เกือบตายคาอกมาหลายครั้งแล้ว แต่ก็อดไม่ได้ที่จะทำ เพราะสีหน้าของมะนาว เวลาที่ถูกเขาจับขย่มบนเตียง มันทำให้เขารู้สึกดีที่สุด
“อ๊าาา…คุณเซย์”
“อูยยย…เสียวมากเลย เข้ามากี่ทีก็เสียว แม่งเอ๊ย! แน่นฉิบหายเลย อาาา…”
บทล่าสุด
#140 บทที่ 140 ตอนที่ 140 วันแห่งความสำเร็จ และ จุดเริ่มต้น (ตอนจบ)
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#139 บทที่ 139 ตอนที่ 139 มาแรงแซงทางโค้ง
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#138 บทที่ 138 ตอนที่ 138 พี่เริ่มเขินแล้วนะ
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#137 บทที่ 137 ตอนที่ 137 งานเลี้ยงฉลอง
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#136 บทที่ 136 ตอนที่ 136 ได้แฟนหรือได้พ่อมากันแน่
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#135 บทที่ 135 ตอนที่ 135 เซอร์ไพรส์เกินไปแล้ว
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#134 บทที่ 134 ตอนที่ 134 แกมาที่นี่ได้ยังไง
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#133 บทที่ 133 ตอนที่ 133 ทำไมถึงหักหลังฉัน!
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#132 บทที่ 132 ตอนที่ 132 นี่มันอะไรกัน!
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#131 บทที่ 131 ตอนที่ 131 ยังไม่ถึงเวลาที่ต้องพูด
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026
คุณอาจชอบ 😍
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
(ของหวง) มาเฟีย BAD
มาเฟียตระกูลใหญ่ทำธุรกิจบังหน้าแต่เบื้องหลังสีเทา ไม่เคยเกรงกลัวใคร ภายนอกดูเป็นคนเกี้ยวกราดดุร้าย
หนุ่มเจ้าสำราญ เบื่อง่าย เปลี่ยนผู้หญิงขึ้นเตียงเป็นว่าเล่น อยากได้ใครก็ต้องได้….ถ้าไม่ยอมก็แค่ฉุด
‘ครั้งนี้ฉันจะยอมปล่อยเธอไปแต่ถ้าเจอกันอีกเมื่อไหร่เตรียมตัวเอาไว้เพราะฉันจะ….ลากเธอขึ้นเตียง’
————————-
เอิงเอย
เด็กสาววัยใส คืนนั้นที่คลับเธอถูกขโมยจูบแรกไป แถมยังตื่นขึ้นมาภายในห้องที่ไม่คุ้นเคย จำแม้แต่หน้าผู้ชายคนนั้นไม่ได้เพราะความเมา โชคดีที่เสื้อผ้าติดอยู่ที่ตัวครบไม่มีชิ้นไหนถูกถอดออกไป
‘ไอ้โรคจิต! ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นโรคจิตที่ชอบลวนลามผู้หญิงไปทั่วแน่ๆ น่าขยะแขยงที่สุด ถ้าเจออีกจะเตะให้คว่ำเลย!!’
พันธะร้ายนายสถาปัตย์
!! หมับ !!
“หึ...เดี๋ยวนี้หัดเที่ยวนิหว่า”
“ทำไม หรือพี่ไทม์ที่พี่ตาม ตามฉันมานี้ เปลี่ยนใจ คิดจะสนใจฉัน” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่า ปลายฝันที่ถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์เขาครอบงำ เผยรอยยิ้มเย้ยยันให้กับคนตัวสูง แต่นั้นคำพูดของเธอกับทำให้เขาหงุดหงิดที่เธอนั้นท้าทายเขา
“สน ไม่สนมันจะมีประโยชน์อะไรในเมื่อ เธอเป็นเมียฉันแล้ว” น้ำเสียงรอดไรฟันเอ่ยกับคนตัวเล็ก แต่นั้นปลายฝันกับไม่คิดสนใจคำพูดร้ายการที่แดกดันเธอ ไหนๆ พี่ไทม์ก็ทักทายฉันแล้ว ทักทายสามีหน่อยเป็นไง ปลายฝันถือวิสวะ โอบแขนเข้าต้นคอคนตัวสูง
“ เดี๋ยวนี้พี่ไทม์เปลี่ยนใจ เห็นฉันเป็นเมียพี่ไทม์ แล้วเหรอคะ พูดอีกสิคะ พูดดังๆ ให้คนสวยของพี่ได้ยินไปเลยสิคะ” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่า แต่กับแกล้งซุกใบหน้าสวยหวานหน้าเข้าหาแกล้งยั่วโมโห นั้นยิ่งพลานทำให้ไทม์หงุดหงิดที่ถูกเด็กดื้ออย่างปลายฝันลวนลามตน ยัยเด็กแสบ กล้าดียังไงยั่วโมโหเขา ยังๆ ไม่รู้ตัว
“ปลายฝัน...”
“ที่พี่ไทม์ เห็นฉันเป็นเมียพี่นี่ คืนนี้คุณคนสวย คนนั้นลีลาไม่เด็ดเท่าฉันละสิ ” ปลายฝันยิ้มเย้นยัยให้กับคนนิสัยไม่ดี เจอหน้าก็หาเรื่องเลย ไหนๆ ก็เข้ามาทักทายแล้ว เอาหน่อยละกัน
“ทำไมจะไม่เด็ดละ เด็กๆ ที่ฉันเลี้ยงดู ทั้งสวย และเด็ดกว่าเธอหลายร้อยเท่า ดูจากขนาดไซส์ ขนาดหน้าอก...”-
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พ่ายใจรัก
คนถูกว่าจูบไม่เป็นสับปะรดน้ำตาไหลพรั่งพรูด้วยความเจ็บใจ จนเผลอเงื้อมือเรียวขึ้นอีกครั้งอย่างลืมตัว
“ถึงคุณอยากจะตบผม แต่ผมคงไม่นึกอยากจะจูบคุณอีกหรอกครับคุณบุษบามินตรา”
“คุณ...มันเป็นพวกรังแกผู้หญิง”
“แล้วคุณคิดว่าหน้าผมมีไว้ให้ตบเล่นๆ หรือไงครับ คุณตบผมได้ผมก็จูบคุณได้เหมือนกัน และรู้เอาไว้เถอะ ว่าคุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมจูบแล้วไม่ได้เกิดอารมณ์พิศวาสอะไรขึ้นมาเลยสักนิด” เทวินทร์ตอกกลับด้วยคำพูดเชือดเฉือนพอกัน แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าที่พูดออกไปไม่ได้เป็นความจริง
เจ้าของดวงหน้างดงามจ้องหน้าเขาอย่างขุ่นเคืองใจ น้ำตาพานหยุดไหลเอาดื้อๆ นึกอยากจะตะกุยหน้าขาวๆ นั่นให้เป็นรอยนัก
ผู้ชายอะไรปากเสียแถมยังหลงตัวเอง!
ไม่มีเมีย..ก็ไม่มีชีวิต
เสียงของเขาเย็นชาและบาดหู “คุณเป็นภรรยาของผม มีหน้าที่ตอบสนองความต้องการทางร่างกายของผมอย่างถูกต้องตามกฎหมาย”
“สงครามเย็นของเรายังไม่จบนะ!” การขัดขืนของฉันไร้ประโยชน์ เขาได้สอดใส่เข้ามาในร่างกายของฉันแล้ว
มืออันเย็นเฉียบของเขาลูบไล้หน้าอกของฉัน ชีวิตแต่งงานห้าปี กับการมีเซ็กส์นับครั้งไม่ถ้วน ทำให้เขารู้ดีว่าจะปลุกเร้าอารมณ์ความต้องการของฉันได้อย่างไร
ในจังหวะที่ร่างกายของฉันสั่นระริกและกำลังจะแตะขอบสวรรค์ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นกะทันหัน เขาหยุดการกระทำทันที เอามือปิดปากฉันไว้ แล้วกดรับสาย
ปลายสายเป็นเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นมาเบาๆ ว่า “ที่รักคะ ฉันอยู่ที่นี่แล้วนะ”
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เจ้าพ่อมาเฟีย
ห้ามหย่า! คุณหลู่คุกเข่าปลอบโยนทุกคืน
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง













